Uyanır Uyanmaz Kahvaltı Yapılır Mı?
Bazen bir sabah her şeyin çok farklı olabileceğini hissedersiniz. O güne dair bir beklentiniz vardır; belki bir şeyler yolunda gitmeyecek, belki her şey mükemmel olacak, ama bilirsiniz ki o sabah, uyanır uyanmaz her şeyin başladığı yer kahvaltıdır. Kahvaltı, ne kadar sıradan görünse de bazen bir dönüm noktası olabilir.
Güne Huzurla Başlamak İsterken
Kayseri’nin sabahları her zaman biraz daha sessiz olur. Güne başlamadan önce bir tedirginlik sarar beni. Şehir uyandıkça ben de uyanırım. O sabah da öyleydi. Gözlerimi açtım, hala yorgundum. Dün gece çok geç yatmıştım, başımın ağrısı bir yana, karanlık odada her şeyin başka bir şekilde durduğunu hissediyordum. O an bile, “Uyanır uyanmaz kahvaltı yapılır mı?” diye düşündüm.
Birçok kişi kahvaltıyı güne başlamak için en önemli an olarak görür. Hani, uyanır uyanmaz mutfağa geçip, bir fincan kahveyle dünyaya meydan okumak gibi. Ama o sabah, mutfağa gitmek için hiç de heyecanlı değildim. Bir şey eksikti, bir şey bekliyordum ama ne olduğunu bile bilmiyordum.
Geceden Kalan Boşluk
Uyanıp yataktan kalkarken, içimdeki boşluk hissi bir anda büyüdü. Dün gece, düşündüğüm her şey bir çöküşe dönüşmüştü. Her şey birden fazla kırılma noktasına gelmişti. Saatin ilerlediğini biliyordum ama hala yataktan çıkmaya karar veremedim. Gözlerim ağır ağır yerini buldu, fakat aklımda tek bir soru vardı: “Gerçekten uyanır uyanmaz kahvaltı yapılır mı?” Ya da kahvaltı, bu sabah içimi ısıtacak tek şey olabilir miydi?
Kahvaltı yapmayı seviyorum, aslında kahvaltı yapmadığım bir gün olmuyor. Ama o sabah, hiçbir şey beni mutfağa çekmeye yetmedi. O kadar çok şeyin biriktiği bir geceydi ki, sabahın bu sakinliğinde ne kahvaltı, ne de mutfakta geçirilen zaman beni iyileştirebilirdi. Yine de bir şekilde mutfağa gitmem gerektiğini hissettim.
Mutfakta Sessiz Bir An
Mutfağa adım attım. Her şey olduğu gibi, sessizdi. Havanın soğukluğu, pencerenin dışında yükselen sabah ışığı, kalbimi sıkıştıran bir ağırlığa dönüştü. Hafif bir şekilde gülümsedim ama o gülümseme bile kısa sürdü. Bugün neler olacağını bilmiyordum, ama yine de bir şeylere başlamalıydım. İçimdeki huzursuzluk, o sıradan mutfak köşesinde bir tür başkaldırıydı.
Sanki dünya beni izliyordu. Evet, sabahları kahvaltı yapmak önemlidir, ama bazen o ilk yudum çayın tadı, aslında yaşadığınız anın içindeki kırgınlıkları, hayal kırıklıklarını ve aynı zamanda umutları barındırır. Mutfağa geçtim, ama önümde sadece tüpün sesini ve kahvaltı hazırlamak için yapmam gereken bir dizi işlem vardı.
Ama beklediğim şey, kahvaltı hazırlarken bir anda bir farkındalık anı yaşamamdı. O an belki de çok basit ama derin bir şeydi. O kahvaltı, sadece bir öğün değil, hayatımın anlam arayışının yansımasıydı. Güne başlamak, o küçük hareketlerle hayata tutunmak gibiydi.
Birkaç Küçük Adım
İçimden, “Yavaş ol” dedim. Hızlıca işe koyulmak, telaş içinde bir şeyler yapmak değil amacım. Belki de yavaşça başlayarak, her bir lokmayı hissederek, bu sabahı güzel hale getirebilirdim. O yüzden kahvaltıyı aceleye getirmedim. Yavaşça, her şeyi özenle hazırladım. Peynirin kokusu, taze ekmeğin sesi, her şey yerli yerindeydi. Ama hala bir eksiklik vardı.
Çayın demlenmesi sırasında gözlerim tavanda kayboldu. Ne kadar zor bir sabah. Ne kadar karmaşık bir duygu. Ve birden, işte o an… İçimdeki insan bana seslendi: “Bazen, güne başlamak için bir şeylere dokunman gerekir. Bir şeyleri hissetmek, yemek yapmak, sıcak bir çay içmek… Kahvaltı, sadece bir rutin değil, aynı zamanda yaşadığın anın değerini hatırlatır.”
Bir anda sabahın anlamını hissettim. Gözlerimi tavandan alıp masaya koyduğum tabağa baktım. O sırada ne düşündüğümü, ne hissettiğimi anlatmak için doğru kelimeleri bulamıyorum. Ama içimdeki boşluk, aniden yerini huzura bırakmıştı. Ve kahvaltı, düşündüğüm gibi basit ama en doğru yerden başlamıştı.
Sonuç: Kahvaltı, Sabaha Başlangıç Mı?
Bazen sabah, uyanır uyanmaz kahvaltı yapmanın ne kadar önemli olduğunu fark etmezsiniz. Güne başlamadan önce ne kadar hayal kırıklığı, stres ya da kaygı taşırsanız taşıyın, mutfaktaki o küçük adımlar bazen büyük bir fark yaratır. O sabah kahvaltı, sadece bir yemeği hazırlamak değildi. O, duyguların, düşüncelerin ve anın birleşimiydi.
İçimdeki insan, o sabahı hatırlayacak ve her sabah bir şeyler için harekete geçmenin ne kadar değerli olduğunu öğrenecek. Belki de sabahın her anı, insana hayatı hatırlatır. O yüzden “Uyanır uyanmaz kahvaltı yapılır mı?” sorusunun cevabı kesin: Evet, yapılır. Çünkü kahvaltı, sabahı, günü, ve hayatı hatırlatır.